popüler yazılar

• 11140internette müzik dinleme sanatı
• 6602We're Fuckin Polar Bears
• 5914Kısa Film Tadında Zevkler
• 5896podcast nasıl hazırlanır ?
• 5502istanbul.. yeaah istanbul yeaah..
• 5393İranlı Virtüöz Farzad Golpayegani
• 5324Calm The Fuck Down!!
• 5293Ahh! Aylin Aslım üzerine...
• 52812008 in En İyi Albümleri
• 5158zeytinli rock festivali

arama aparatı

cemiyetten haberler

alemsin opeth, watershed de öyle0

Hehe internette dönen albüm hakkındaki yazılara göz attınız mı ? Nihaha yine ikiye bölmüş dinleyicileri… Opeth in herkesi şaşırtmasını seviyorum, her şarkının farklı hissettirmesini seviyorum, her albümün -son albümlerle daha da belirginleşen- farklılığına bayılıyorum. Mikael in herşeyi tadında bırakmasına hastayım.

Akor kalıplarını zorlayan Opeth son albümü Watershed ile bu sefer de metal müziğin sınırlarını zorlamaya başlamış, vay anasını sayın seyirciler. Evet sanırım Opeth in yapmak istediği tam olarak bu. Sakız gibi sağa sola çekilebilecek bu cümleden kastım artık Opeth in progressive tanımını sonuna kadar hak etmesi yönünde, yoksa başka bir amacı yok. Bu arada hemen başta söyleyeyim: iki eleman değişikliğinden sonra gayet güzel bir albüm çıkartan adamlara bir de bok atılmasını anlamıyorum sanırım anlayamayacağım.

Sizin ilk dikkatini çeken neydi bilmiyorum belki garip Coil idi ama benim ilk dikkatimi çeken Mikael in uçup giden clean vokali oldu, brutalde bir değişiklik yok. Coil gibi sakin esintilerle merhaba diyen Mikael yanına aldığı legolas ın yavuklusu Nathalie Lorichs ile süper bir uyum yakalamış. Özellikle Burden ile yuharra, neler oluyor ? Mikael ? dedirten Mikael clean vokali, diğer parçalarla birlikte şekilden şekile giren pek muhteşem bir hal almış. Beton kafa metal anlayışının getirdiği brutal vokaller azalmış hezeyanının saçmalığına girmek dahi istemiyorum.

Lopez gittikten sonra koltuğa oturmak gibi gayet riskli bir işi üstlenmiş Martin i kutluyorum 110desibel sayfalarından. Arkada sırıtmadan yaptığı işler eminim yeni albümlerle daha da iyi olacak. Martin Lopez ühhühü :( Peter in ayrılmasıyla gruba dahil olan Fredrik Akesson, solo kusan gitarıyla Opeth in gelişim rüzgarına olabildiğince katkı sağlayacak gibi duruyor, hadi bakalım.

Sonuçta, ilk dinlemenizde sevmemeniz muhtemel ama sonradan ahanda dedirtecek bir başka Opeth albümü. Opeth gibi tınlayan ama ağızda farklı tatlar bırakan, kesinlikle Opeth in en iyi işi olmayan ama Opeth in neler yapabileceğini pek güzel gösteren bir müzik ziyafeti. Önyargılarınızı bırakın, gelişen ve değişen müziğe kendinizi bırakın diyerek yazıyı bitirdiğim albüm.

hi sweet satan!*

Geçen cumartesi bütün blog küreyi sallayan blog konferansı + blog ödülleri etkinliğini haliyle kaçırmadım. Konferansta en fazla hak verdiğim cümle, üstad Mehmet Doğan ın gelişen ve değişen teknoloji sonucu oluşan ilgi, alaka ve dikkat eksikliğimiz konusuydu. Koca koca kameralarla çektiler ama nerede yayınlayacaklar ya da yayınladılar şimdilik bilmiyorum, yayınlanınca oradan izleyebilirsiniz tüm konuşmaları. O sebepten yazıları mümkün olduğunca kısa yazmaya karar verdim :) Okuması kolay, az zaman alır, siz rahat ben rahat. Bu yazıyı da baya kırptığımı söylemeliyim ;)