popüler yazılar

• 4210internette müzik dinleme sanatı
• 3715Kısa Film Tadında Zevkler
• 2721istanbul.. yeaah istanbul yeaah..
• 2491zeytinli rock festivali
• 2474İranlı Virtüöz Farzad Golpayegani
• 2446Ahh! Aylin Aslım üzerine...
• 2287podcast nasıl hazırlanır ?
• 20542008 in En İyi Albümleri
• 1404sunny reklam müziği
• 1273rock'n coke 2007

arama aparatı

cemiyetten haberler

işitsel sanat; Estatic Fear13

Müziğin insanları 3 şekilde etkilediğini düşünüyorum. Kalben, beynen ve kulak olarak. Kulaksal derken müziğin kulaktan öteye geçememesinden bahsediyorum. Bu yüzden kulaksal etkilemeyi daha çok pop sanatçıları yapıyor. Altta oynak bir melodi, üzerine yaz bi şeyler tamam, dinletmesini de biliyorlar adından belli popüler olan bu işte. Beyne hitap edenlerse daha çok teknik açıdan üstün, ders alma niteliğinde ya da sadece vaşş demek için dinlediğimiz şarkılar, gruplar. Kalbe hitap edenlerse duygu gücü yüksek,vurucu, hissettiren parçalar. Genelde winamp ın bile çalmaktan sıkıldığı ama dile getiremediği, ulen bütün bu dünya sahne ben de üzerindeki oyunculardan biriysem aha işte benim yaşamımın film müziği ( soundtrack ?) bu dediğim parçalar genelde bu kategoride.Tabi bunların hepsini birer küme olarak düşünürsek kesişim yaptığı yerler: başyapıt, iki kişiysek bu bizim şarkımız dediğimiz parçalar tarafından doldurulmuştur.

Bir de olayın diğer bir yönü var. Olm türkçe müzik varken ne dilini anlamadığın adamların yaptıklarını dinliyorsun alla alla belki adam sana küfrediyor ! diyen çok insan duydum :) Doğru sözleri anlamak güzel birşey. Şarkının anlamlı sözleri olması daha da güzel. Ama bazen şarkı sözleri olmasa da olur diyebilirim. Şarkı sözlerini anlamasam da mühim değil diyebilirim. Açıkcası çoğu metal müzik dinleyicisinin sözlere çok takıntılı insanlar olduğunu düşünmüyorum. Olmamaları da gerekir. Şimdi gore/grind dinleyicisinin içinde gizlediği sakatat fetişistliği fln mı var ? Her black metal yapan adam satanist mi ? ya dinleyicileri ? Sözlere çok takılmam hatta çoğu zaman vokali de bir enstrüman olarak görüyorum. Sözlerin tesiri için iyi bir atmosfer yaratılması lazım onu asıl sağlayan enstrümanlardır. Kemana, neye hüzünlü ses, davula gümbür gümbür maşaallah ne coşkulu diyoruz. Sonuçta enstrüman da duyguyu verebiliyor bir güzel.Neyse git git bitmez bu konu

Estatic Fear ı halen sıkılmadan dinlememin sebebi üstün enstrüman hakimiyetleri, süper şarkı sözleri, mükemmel vokalleri, enfes gitar soloları filan değil. Notoların üzerine iliştirdikleri duygu parçacıkları beni ilgilendiren. Dinledikçe melonkolinin sınırlarında cirit attıran, karanlık karamsar melodilerle etrafınızı saran bir müziğin mimamarı olmaları benim onları bıkmadan usanmadan dinlememi sağlayan. Hala meraktan çatlayan varsa açıp sözlerine bakabilir. Sonra oha diyebilirsiniz benim için sorun yok, tırt sözler mi bekliyordunuz ? Enstrümanlarla senkronize giden bir duygu selinden bahsediyorum, birbirini tamamlamaları ayrı bir güzellik katıyor tabi. Yukarıda bahsettiğim üç kıstasdan kalbe hitap eden kümenin elamanlarında biridir ayrıca Estatic F. Sözleri ikinci planda kalan, daha çok müziksel anlamda yoğunlaştığım bir grup olması da ikinci paragraftaki ahkamlarımın sonucu.

Esasında soslu bir müzik yapıyor Estatic Fear. Aşırı melankolik senfonik yanı ağır basan bir müzikleri var. Ud, piyano, flüt, çello gibi sesi beni büyüleyen çalgılar kullanmaları da ayrı bir cazibe kaynağı. Çok uzun fakat kesinlikle bıktırmayan, sıkmayan şarkıları var.Bu konu da Opeth i hiç aratmıyorlar doğrusu. Atmosferse atmosfer.. yarım saatte sürse şarkı sizi bırakmıyor, çevreliyor dört bir yanınızı.Karmaşık, melankolik siyah renkli müziklerinde Black ve Death metal etkileşimli erkek vokalin yanında bayan vokalin kullanımı akıllara Haggard ı getirse de müziklerinin çok çok benzediği söylenemez.

Grubun tek kötü yanı bu kadar kaliteli müziğin tadını damağımızda bırakıp kayıplara karışması olarak gösterilebilir. Zira ülkemizde sanatçı olarak anılan birçok hoppidinin bi sürü albümü varken bu adamların yalnızca 2 yazıyla iki albümü var.Hatta ilk albümden sonra kadro sağa sola ayrışınca ikinci albüm tek kişinin omuzları üzerinde yükselmiştir, Matthias Kogler  in. İkinci albümdeki diğer sanatçılar konuk sanatçı başlığını almış, kaliteli müziğe ara vermeden devam etmişlerdir. Dağılmamış gözükselerde canlı olduklarına dair belirti göstermemeleri daha buradan iş çıkmaz izlenimi bırakmıştır yazık olmuştur.

Doom metal ya da genel manasıyla kaliteli müzik dinleyenlerin kaçırmaması gereken bir gruptur Estatic Fear. Gereken ilgiyi görebilmiş midir ? tartışılır fakat Avusturya dan çıkan bu adamlar müziksel zevkime bi çentik atıp hep orada kalmayı bilmişlerdir. Tavsiye ederim.